Srpski turizam

Novi Sad je, posle Beograda i Prištine, treći grad u Srbiji po broju stanovnika. Na poslednjem zvaničnom popisu 2002, samo naselje je imalo 191.405 stanovnika bez Petrovaradina i Sremske Kamenice koji čine užu gradsku oblast, dok je nekadašnja opština Novi Sad imala 299.294 stanovnika. Grad se nalazi na granici Bačke i Srema, na obali Dunava i Malog bačkog kanala, a grad gleda u severne obronke Fruške gore.
Od svog osnivanja 1694, Novi Sad je postao centar srpske kulture i dobio je ime „Srpska Atina“.

Danas je Novi Sad veliki industrijski i finansijski centar srpske ekonomije i univerzitetski grad.
Novi Sad je kulturni centar Vojvodine. Od Turske okupacije Srbije, Novi Sad kao slobodni kraljevski grad u Austro-Ugarskoj je bio centar srpske kulture u osamnaestom i devetnaestom veku; zbog čega je 1864. godine sedište Matice srpske preseljeno iz Pešte u Novi Sad. Srpsko narodno pozorište, najstarije profesionalno pozorište među Južnim Slovenima je osnovano u Novom Sadu 1861. U 19. veku grad je bio centar srpske kulture i stoga je dobio nadimak Srpska Atina. U 19. i početkom 20. veka skoro svaki srpski književnik, pesnik ili pravnik je živeo ili radio u Novom Sadu. Među njima su Vuk Stefanović Karadžić, Đura Daničić, Đura Jakšić, Jovan Jovanović Zmaj, Svetozar Miletić, Laza Kostić, Đorđe Natošević i Kosta Trifković.

Danas je grad drugi kulturni centar Srbije (posle Beograda), a gradske vlasti pokušavaju da učine grad privlačnijim organizovanjem brojnih kulturnih događa i muzičkih koncerata. Od 2000. godine se u gradu održava muzički festival Egzit, najveći letnji muzički festival u Srbiji i regionu. U Novom Sadu se održava i jedini festival alternativnog i novog pozorišta u Srbiji - INFANT, Zmajeve dečje igre - najpoznatiji festival dečje književnosti, Sterijino pozorje, Novosadski džez festival, Međunarodni novosadski književni festival i mnogi drugi. Pored Srpskog narodnog pozorišta, druga poznata pozorišta su Pozorište mladih i Novosadsko pozorište. U Novosadskoj sinagogi se takođe održavaju brojni kulturni događaji. Druge značajne kulturne ustanove u gradu su ogranak Srpske akademije nauka i umetnosti, biblioteka Matice srpske sa oko 3.000.000 publikacija, biblioteka Novog Sada, Istorijski arhiv u Novom Sadu, Azbukum i Arhiv Vojvodine, koji čuva mnoge dokumente iz Vojvodine koji datiraju i do 1565. godine, kao i Kulturni centar Novog Sada, koji organizuje značajne manifestacije i predstavlja aktuelnu kulturu. U Novom Sadu se nalaze najznačajnija umetnička udruženja Vojvodine: Društvo književnika Vojvodine, Udruženje likovnih umetnika Vojvodine i dr.
U gradu se nalazi nekoliko muzeja i brojne privatne ili javne galerije. Najpoznatiji muzej je Muzej Vojvodine, koji je osnovala Matica srpska 1847, u kojoj se nalazi trajna kolekcija srpske kulture i života u Vojvodini tokom istorije. Muzej Novog Sada na Petrovaradinskoj tvrđavi ima stalnu kolekciju istorije tvrđave.
Galerija Matice srpske je najveća i najcenjenija galerija u Novom Sadu, koja ima dve galeriju u centru grada. Tu su još i Galerija likovne umetnosti - Poklon zbirka Rajka Mamuzića i Spomen-zbirka Pavla Beljanskog - jedna od najvećih kolekcija srpske umetnosti od 1900ih do 1970ih.

Broj turista je počeo da se povećava od 2000. kada je Srbija počela da se otvara prema zapadnoj Evropi i Sjedinjenim Državama. Početkom jula svake godine održava je muzički festival Egzit, koji godišnje posećuje oko 150.000 posetilaca.. Pored ovog festivala, Novosadski sajam privlači mnoge poslovne ljude u sajam. U maju se u gradu održava najveći poljoprivredni sajam u regionu, a broj posetilaca je 2005. dostigao 600.000. U gradu postoji turistička luka kod Varadinskog mosta na koju mogu pristati brodovi koji krstare Dunavom.
Najpoznatija građevina u Novom Sadu je Petrovaradinska tvrđava, koja nadgleda grad i pruža odličan pogled na grad. Nacionalni park Fruška gora je udaljen približno 20 km od centra grada.